ESMÂ’ÜL- HÜSNA
el-Mü’min:
Gönüllere iman veren, kendisine güvenenlere emniyet sağlayan ve ferahlık bahşeden.
Bunun kısaca manası inanan demektir; fakat bu mana biz kullar içindir. Allah için olan mana yukarıdaki manadır. Mümin ismi kulun en seçkin ve en şümullü ismidir. Cenab-ı Hak kulunu o kadar seviyor ki, Kendisine mahsus olan özel ismi kuluna vermiştir. İnanmayan insan dünyada fırtınaya yakalanan gemiye benzer. Dayanıksız kalır, güvencesi yoktur. İman azmi kalpte mevcut olmazsa, o kalp haraptır. Onun için mümin olan ve tam manasıyla müminlik sıfatlarını taşıyan insan için dünyada ve ahirette sıkıntı yoktur. Müminden Şeytan dahi korkuyor; onun sağlam iman ışığının karşısında duramayacaktır. Sırat Köprüsü’nden geçerken de Cehennem seslenerek: “Geç ey mümin, çünkü senin nurun benim narımı (ateşimi) söndürüyor.” diyecek. İşte mümin derecesi bu kadar yüksek olacaktır.
BeyazzzKalem 
Yorum bırakın